باب الزهد قال اللّه تعالى : بَقِيَّتُ اللَّهِ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ « 1 » . يعنى : چيزى كه باقى مىماند از براى شما نزد خداى تعالى - از خيرات كه از باقيات صالحات است - بهتر است از براى شما از اموال دنيا و زخارف او . پس ترك كنيد فانى را از براى باقى . [ معناه ] الزهد إسقاط الرغبة عن الشيء بالكلّية . يعنى : [ زهد ] اسقاط رغبت است در شىء از آن شىء ؛ پس متعلّق است « عن » به « اسقاط » نه به « رغبت » . و معنى قولش « بالكلّية » ترك نگريستن به سوى او و تجريد نفس است از ميل كردن به او . و هو للعامّة قربة ، و للمريد ضرورة ، و للخاصّة خسّة . به درستى كه زهد « قربت » است از براى عامّه . چرا كه ايشان تقرّب مىكنند به آن زهد به سوى خداى تعالى تا ثواب بدهد ايشان را . و « ضرورت » است از براى مريد . چرا كه او جمع كرده است قلب خود را با خداى تعالى به توحيد همّت و رغبت ؛ پس اگر تزهّد نكند در دنيا و ما فيها ، هرآينه متفرّق مىشود قلب او ؛ پس بالضروره لازم است او را اسقاط رغبت در ما سواى او از قلب خودش .

--> ( 1 ) . هود / 86 .